( ႏိုင္ငံတကာက စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာမ်ားနဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး Jazz ေတးဂီတ၀ိုင္းနဲ႔ တြဲဖက္တင္ဆက္တဲ့ ကဗ်ာရြတ္ဆိုပြဲ Jazz Poetry Concert 2011) မွာ က်မ ရြတ္ခဲ့တဲ့အက္ေဆးေလးပါ။ က်မအက္ေဆးကိုစာေပေမာင္ႏွမေတာ္စပ္တဲ့
ေမာင္ေလးေတဇာ (လေရာင္လမ္း) က အဂၤလိပ္လိုဘာသာျပန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကဗ်ာရြတ္ပြဲမွာ က်မက အဂၤလိပ္ဗားရွင္းကို ျမန္မာလိုတစ္ပိုဒ္နဲ႔ေပါင္းစပ္ရြတ္ခဲ့ ၿပီး၊ ျမန္မာဗားရွင္းကိုေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ားကိုဒီေနရာကေ၀မ်ွလိုက္ပါတယ္။)

ေဆာင္းကိုႀကံ႕ႀကံ႕ခံရင္ဆိုင္ခဲ့ၿပီး ေႏြဦးမွာရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အလွဆံုးပြင့္ခဲ့တဲ့ခ်ယ္ရီပင္..

ေနျခည္၀င္း၀င္းႏွင့္လႈပ္လႈပ္ရွားရွားပတ္၀န္းက်င္တို႔မွတဆင့္ ေႏြးေထြးေသာအေပ်ာ္ကို
သယ္ေဆာင္လာခဲ့ေပးေသာေႏြဦးတခုလြန္ေျမာက္ ခဲ့ျပန္ၿပီ။ ႏွင္းေဖြးေဖြးႏွင့္သစ္ကိုင္း
ေျခာက္ထီးထီးေတြၾကားမွာ တခ်ိန္လံုးလိုလို ငိုခ်င္၀မ္းနည္းေနခဲ့ရေသာတိတ္ဆိတ္ သည့္ေဆာင္းပန္းခ်ီ ကိုေမ့ေလ်ာ့ဖို႔ႀကိဳးစားႏိုင္သည့္အင္အားကိုလည္း ေႏြဦးက သယ္ေဆာင္လာေပးခဲ့သည္။ ေႏြဦးေရာက္သည္ႏွင့္ေဆာင္းရာသီမွာအျဖဴအမည္း နီးပါးျဖစ္ခဲ့ေသာ ေလာက၀န္းက်င္တြင္ေရာင္စံုလႊမ္းလာၿပီ။ ေကာင္းကင္ကျပာျပာ။
ေျမျပင္တြင္ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္း။ သစ္ကိုင္းေတြေပၚမွာအေသြးစံုပုရစ္ဖူးေတြအစီအရီ။

ဒီႏွစ္ က်မၿခံထဲမွာပန္းအ၀ါေတြပဲပြင့္ပါတယ္။ အရင္ႏွစ္ေတြက၀ယ္စိုက္ထားတာ ပန္းေရာင္စံုေတြေပမယ့္ ေဆာင္းရာသီႏွင္းေတြဖံုးၿပီးေနြဦးမွာျပန္ရုန္းထပြင့္ၾကေတာ့ အ၀ါေရာင္ပန္းပင္ေတြကပဲပြင့္တယ္ေလ။ ဒီႏွစ္ ထပ္၀ယ္ၿပီးစိုက္ျဖစ္သမွ်ပန္းပင္ အသစ္ေတြကလည္း အ၀ါေရာင္ေတြခ်ည္းပဲ။ ကိုယ့္ဘာသာ၀ယ္မိတုန္းကလည္း သတိမထားမိပါဘူး။ အိုးနဲ႔၀ယ္လာတဲ့ပန္းပင္ကိုေျမေပၚခ်စိုက္ေတာ့လည္းသတိ မထားမိေသးဘူး။ မိုးရြာတဲ့ေန႔ေတြဆိုရင္လည္း ၿခံထဲမဆင္းျဖစ္ေတာ့သတိမထား မိျပန္ဘူး။ ေနပူတဲ့ေန႔ေတြက်မွ စိုက္ထားတဲ့ စားပင္၊ ပန္းပင္ေလးေတြေရေလာင္းဖို႔ ၿခံထဲဆင္းၿပီဆိုရင္ေတာ့သတိထားမိပါၿပီ။အပင္ေတြေရ၀၀ရေအာင္ ေရမႊားေသးေသး

ေလးေတြက်တဲ့ပိုက္နဲ႔စိမ္ေျပနေျပေလာင္းေတာ့ ေရေလာင္းသမ်ွပန္းပင္တိုင္းမွာ ပန္းအ၀ါ ေရာင္ေတြပြင့္ေနတာသတိထားမိပါတယ္။

၂၀၁၀ၾသဂုတ္လ၂၈ရက္မွာက်မခင္ပြန္းရဲ႕အေမ၊က်မေယာကၡမၾကီးဆံုးသြားပါတယ္။ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ေယာကၡမနဲ႔အတူေနခဲ့ၿပီးသားႏွစ္ေယာက္ကလည္းသူ႔လက္ေပၚ မွာႀကီးခဲ့တာဆိုေတာ့ေယာကၡမဆိုေပမယ့္အေမလိုပါပဲ။က်မရဲ႕ေမြးမိခင္ကိုက်မက အေမလို႔ေခၚေပမယ့္က်မခင္ပြန္းအပါအ၀င္သားသမီးငါးေယာက္ကေမေမလို႔ေခၚတဲ့ ယာကၡမကိုေတာ့ သူ႔သားသမီးေတြေခၚသလို'ေမေမ' လို႔ပဲလိုက္ေခၚျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။